Myanmar
uw geduld wordt beloond...

Ons vorige verslag werd door sommigen onder u als 'iets te sappig' bestempeld, vandaar vanaf nu enkel nog ...

De droge feiten:

hoofdstad: Yangoon
oppervlakte: 675 000 km2
inwoners: meer dan 47 miljoen
inw/km2: 70
godsdienst: boeddhisme
regering: militair en corrupt
nationale heldin van het volk: Aung San Suu Kyi
gesproken talen: Burmees ( + gebarentaal en 'Point it-language om met ons te communiceren; sjonge, de communicatie hier in Azie loopt toch niet altijd gesmeerd!)
geleerde Burmese woordenschat: mingalaba! (hallo!) en tchezudin bade! (thank you very much!) - zielig he...
klederdracht (voor jong en oud, man en vrouw, dik en dun): de laungghi, een lange kokervormige lap stof die bovenaan op eigen maat wordt vastgeknoopt (pittig detail: wordt gedragen zonder onderbroek, hihi, lekker gemakkelijk als je moet... - oeps, sorry)
ontbijt: steevast 2 witte getoaste bokes met 2 eieren en een stuk of 4 bananen, lekker heavy!
lekkerste vrucht: papaya
meest gegeten: bananen, bananen en nog is bananen - krachtvoer! (soms met wat overheerlijke verse honing erover, hmmm!)
meest gezien: ongelofelijk veel bloemen!
grootste frustratie van Enid: 'de vrouw is hier minderwa-ardig, wa-ardig, wa-ardig' - grrrr!
grootste frustratie van Ian: als de mensen niet willen afbieden omdat ge nen toerist zijt
meest spirituele ervaring (Enid): bezoek aan de tempel van de 37 nats (natuurgeesten) en ff knielen voor 1 van de honderden boeddhabeelden daar, eentje in een klein minitempelke, gewoon, om is te voelen hoe dat da voelt...
Kerstmisachtigste daad: van die heerlijk kitchy kerstlichtjes kopen die flikkeren gelijk zot en met alle kleurekes van de regenboog (en die dan gebruiken als sfeerverlichting op ons hostalkamer...)
onaangenaamste besef: dat het geld van al de talrijke package tourists in Myanmar rechtstreeks naar de regering gaat...
leukst ontmoete reizigers: Sabina und Renee, aus Switserland, echt een tof koppel
verontrustendste ontmoeting: de Indische familie die ons in Yangoon met hun pick-up naar de luchthaven bracht en die ons voor we 't goed en wel beseften deden beloven dat hunne zoon, die 'binnenkort' naar Belgie zou komen om daar werk te zoeken, zeer welkom was in ons huis (voor een paar dagjes, bedoelden wij, maar de Indiers interpreteerden dit iets anders: 'tot hij werk gevonden heeft en zelf een kamer kan betalen'). Ahum, hopen dat Saartje en Nico binnenkort geen ongewenst bezoek aan de deur krijgen ;-)

De wist-je-datjes

Wist je dat Birmezen

- soms een vampierachtige aanblik hebben door het rode sap van de pruimtabak die ze kauwen
- bijna altijd lachen (met of zonder rode tanden)
- groene sigaartjes roken die best lekker ruiken
- te pas en te onpas boeren laten
- eender waar of wanneer luid beginnen rochelen
- iemand roepen met het geluid dat wij maken om een kat te lokken
- nooit een echte baard hebben, maar wel heel fier zijn als ze 3 lange baardharen hebben kunnen sparen, die ze dan zwierig opzij kammen
- met 3 of 4 op een brommertje kruipen en zo overal komen
- 'tanaka' op hun gezicht smeren tegen de zon en als make-up




Our sweetest experiences:

- 25/11: cruisen met ons fietskes in en rond Mandalay, tempeltjes bezoeken, zonsondergang vanop de langste brug, en het toeristische regeringsrestaurant vermeden door in een klein local resto'ke te eten. Ha! Fijn daggeske.
- 27/11: sunset vanop kloosterberg in Thipaw
- 28/11: fietstochtje rond Thipaw en walvisje spelen met enkele pagadders van ginder in de hot springs in een klein superidyllisch landelijk dorpje daar in de buurt; de natuur kan toch zo schoon zijn!
- 29/11: overwinningsgevoel na de eerste steile klim met de fiets aan Gok Teik, op weg van Thipaw naar Mandalay
- 5/12: fietsen rond en picknicken aan Inle Lake, terwijl de mensen en waterbuffels nieuwsgierig voorbijkomen, op weg naar huis na een dag werken op het land
- 9/12: het rurale leven opsnuiven op een wandeling door de bossen en velden rond Kalaw, onderweg wat zitten mijmeren (gelijk een oud koppeltje) onder ne groten boom en den dag afsluiten met whisky en Starcola op de tonen van - u raadt het nooit - de Vengaboys!
- 16/12: rasechte Indische lhassi's drinken in Yangoon (zo nog met van die vellen in, hmmm, heerlijk!) en op zaterdag 'biryani' eten bij den Indier (soort tricolore rijst met kip en heerlijke kruiden) - moeten toegeven dat het Indisch eten ons toch heel erg aantrekt...

Our sour experiences:

- 23/11: voor de eerste keer ons fietsen 'vliegklaar' maken op de luchthaven in Chiang Mae, tegen de klok in, met een schare omstaanders en zonder de benodigde sleuteltjes (maar ze hebben de vlucht zonder schrammen doorstaan, zene, en dan besefte weer da ge als Westerling toch zoveel belang hecht aan materie en u soms zo druk kunt maken over ne nix he :-), gewoon vertrouwen hebben en berusten, en dan wordt het leven zoveel stresslozer, moeten we onthouden voor als we terugkomen ;-)
- 1/12: na een redelijk saaie dag fietsen over de highway number 1 in de blakke zon, moeten slapen in een unlicensed guesthouse, waar normaal geen toeristen mogen blijven, en dus ook hyperbasic. Tot daar nog aan toe, maar we mochten ook onze kop ni meer laten zien buiten, na daar ingecheckt te hebben, uit schrik voor de politie, terwijl het dorp overduidelijk uit de bol ging op een festival... Frustrerend!
- 4/12: Enid: fietsen van Kalaw naar Inle Lake na een slapeloze nacht met koorts en ge-weet-wel... (goe zot! Gelukkig was 't wel vooral bergaf)
- 6/12: Ian: wordt er enkele dagen later, met identieke, maar nog iets hevigere symptomen, van verdacht malaria te hebben, doch na een prik in de vinger en bloedtestje in het lokale hospitaal bleek dit gelukkig vals alarm te zijn...
- 8/12: terugtocht met de fiets vanuit Inle Lake naar Kalaw: deze keer vooral bergop dus, terwijl de zon ongenadig op ons kopkes brandt en de vrachtwagens ons vrolijk toeterend voorbijsteken, telkens een gore wolk van uitlaatgassen achterlatend, en met een zere poep en rug, zucht... (Enid: 'toen vroeg ik me wel even af waar ik in godsnaam mee bezig was')
- 12-15/12: ons hostal in Bagan, waar we de enige gasten waren en waar we constant op de voet gevolgd werden door de staff, die mee naar ons kamer ging om daar het licht voor ons aan te doen, die per se zelf ons fietszakken wou dragen en onze was wou ophangen... Allemaal heel goed bedoeld, maar uiterst vermoeiend voor een Westerling die snakt naar een beetje privacy en gewoon gerust gelaten wil worden!

Our sweet & sour experiences:

- 26/11: treintocht naar Thipaw in ordinary class: hobbel hobbel op een hard bankske in nen tjokvolle wagon, maar echt wel op en top tussen de Birmezen en met schoon vergezichtjes - onderweg te veel gesnosseld van rondlopende verkopers en daarvan ziek geworden... (eigen schuld, dikken bult, zekerst?)
- 29/11: na onze allereerste fietsdag aankomen in een gezellig klein dorp, met bijhorende dorpsgek die ons wilde voorstellen aan de hele buurt en ons liet proeven van een aantal lokale specialiteiten (milk tea en gefrituurde groentjes, wel njammie), maar geen licensed guesthouse te bespeuren, dus werd het een nachtje 'kloosteren': slapen op een dekentje op de harde koude vloer en om 4u 's morgens onverbiddelijk gewekt worden door 24 gongslagen: wakker worden!
- 2/12: tocht boven op het dak van een pick-up, met prachtige zichten, door kleine afgelegen dorpjes over een megahobbelige weg, met ons fietsen hotsend en bonkend mee bovenop dat dak gebonden, om dan in 't donker helemaal groggy aan te komen in Kalaw, hehe..., en de volgenden dag in de reisgids te lezen dat het absolute not done is voor vrouwen om bovenop het dak van een pick-up te kruipen omdat ge dan met uw 'vieze vuile vrouwenvoeten' boven de gezegende hoofden van de mannen zit die zich in de pick-up bevinden... - oeps!
- 7/12: boottocht op Inle Lake: vanwege het hoge toeristische gehalte een echte afknapper: ge vaart rond om te gaan spieden in de huizen van de lake-bewoners en wordt van de ene winkel naar de andere gebracht, in de hoop da ge daar vanalles koopt, en om het plaatje compleet te maken hadden we als bootgezellen nen Duits op leeftijd en een koppel superplatte Finnen (de eerste en enige woorden die de Finse vrouw kon zeggen in het Birmees waren 'Ik moet vaak kotsen' - hmmm, tof), maar... ondanks dit alles was het toch ook wel interessant (een weverij bezocht bv., waar ze kleren maken van draden uit de stengels van lotusbloemen!) en hebben we op 't einde een heerlijk verfrissende duik genomen in Inle Lake, tot groot jolijt van de aanwezige Birmezen, want 'er heeft hier nog nooit een toerist gezwommen' en 'doet da nog is, zo duiken?'. Leuk.
- 10/12: zware, uitputtende fietstocht met veel ups en downs vanuit Kalaw naar Meikhtila, waar we bij aankomst onverwachts getrakteerd werden op ne prachtige zonsovergang boven een meer (wisten niet dat ze daar een meer hadden?) - spijtig zijn de foto's daarvan op mysterieuze wijze gedeleted)
- 12/12: beklimming van de opperheilige Mount Popa, vol apenkak en -pis, en vlooikes en wie weet wa nog meer, echt een supergore plaats, maar 't uitzichtje mocht er wezen...