De tijd voor een verslagje is weer gekomen: hij vliegt, veel te snel. We kunnen er niet onderuit, zelfs hier niet. Hem te doen stilstaan lukt nog het best ver weg van alle backpackers en (on)beschaafde stadjes, in de stilte en rust van de Nieuw-Zeelandse natuur...
NIEUW-ZEELAND
Na Azie, een wereld van verschil...
Aangekomen in Auckland, voelden we ons...
- twee wilden in een stad
- verontwaardigd over de prijzen
- volledig gejetlagd en desperately op zoek naar een auto...
Maar ook:
- opgetogen over de hopen brochures, wegwijzers en informatie waarmee ze overal rond je oren slaan (easy communication, easy travelling)
en...
- even heel dichtbij Antwerpen dankzij onze rendez-vous met Sarah, Steven en Jade (en maar cafe latte's drinken!)
Nieuw-Zeeland, in de ban van de... natuur!

Tongariro

Een traktatie op...
- een steile klim, uitwaaien op de top, een maanlandschap
- dan een krater: rood in 1000 tinten, en meren in een onwaarschijnlijk blauw
- overdag stappen, zweten en 's avonds nood aan een douche - dus duiken we in ons blootje in een ijskoude rivier…
- 's nachts ontelbare sterren, water in de diepte, borrelend en stomend, sulfergassen...
- en is dat Frodo die we daar tegenkomen, half verdwaald en helemaal alleen, met niets dan een veel te klein rugzakje en een paar versleten teenslippers?
Wellington (part 1)

We kwamen...
- met een lift en gingen er terug vandoor met een auto
- om de zee te zien, en te proeven, cultuur opsnuiven, muziek luisteren op straat, dansen (eindelijk nog eens!)
- Grietje tegen... en haar fiancee, en ze gaf ons ne zaligen dons voor in ons tentje en legde ons op alle mogelijke manieren in de watten...

Picton en Kaikoura
We haalden er...
- een broodje bij de Belgische bakkerij.
- een frisse neus op de ferry van Noord- naar Zuideiland en genoten van de peninsula-walk door grazige weiden en met prachtige vergezichten over de zee, uitkijkend naar walvissen die zich nooit lieten zien...
- vis voor 3 dagen uit de zee, en een crayfish, en sprongen ondertussen zelf nog even in het ijskoude oceaanwater voor een zwemmetje met zeehonden en dolfijnen…

En Ian's baard bleef maar groeien...

Geraldine en Mt Cook

We verslonden...
- onze crayfish, klaargemaakt in de koffer van onze Toyota op een regenachtige avond, op ons gasvureke, en geserveerd met een in de rivier gekoeld flesje wijn… hmmm, kamperen op en top! - steile kilometers - met onze voeten - en zetten ons tentje op op de top, achter een zelfgebouwd muurtje van stenen om het te beschutten tegen de hevige rukwinden (we dachten dat het nooit de ochtend zou halen, maar het doorstond de vuurdoop)
- gletsjers - met onze ogen - en de volle maan vanuit ons tentje 's nachts en uitgestrekte blauwe meren die zorgden voor verkoeling na de inspanning...

Dansey's Pass

We...
- installeerden ons tentje bij de rivier,
- telefoneerden 'ns naar huis met de 700-minuten-voor-10-NZD-kaart (jippie, wat een deal!)
- panikeerden bij het zien van onze eerste possum in de boom boven ons tentje 's nachts
- en fantaseerden over de komende weken door Nieuw-Zeeland en maakten een (weer veel te strakke) planning op...
Dunedin en the Catlins

We ontdekten...
- dat de batterij van onzen auto al heeeeel oud (en dus rap plat) was
- pinguins (na lang zoeken), zeehonden, -leeuwen, albatrossen en dolfijnen (die tot vlakbij den Ian kwamen, hij kon ze horen ademen!)
- ne zaligen backpacker bovenop nen heuvel in een schapenwei in Papatowai
- versteende overblijfselen van een oeroud bos op de vloedlijn en nog levende bomen van 1000 jaar oud
- dat Enid het niet altijd leuk vond om te koken op ne schuppesteel...
Tuatapere en The Humpridge Track

We vertoefden...
- vele uren in het plaatselijke DOC-office vooraleer we beslist hadden welke trekking we zouden doen... Het werd de Humpridge...
- al wandelend in maagdelijke oerbossen, op prachtige verlaten stranden en in alpiene bergvegetatie op de top, met een schoon zichtje...
- een nacht in de superdeluxe DOC-hut met havermoutontbijt inbegrepen en gingen daar 's nachts door regen en wind op den tast op zoek naar de WC (want onze Petzl was ik natuurlijk al lang ergens kwijtgespeeld ondertussen)
- de tweede nacht in een oud schooltje met jagerstijdschriftjes uit de jaren stillekes en een gezellig houtkacheltje, knusjes, wij alleen met z’n twee…

Manapouri
(Niet?) voor sissies :
Een belachelijk gemakkelijke en ietwat saaie trektocht die echter werd opgefleurd door... wat 'wildlife':
Er waren…
- de toffe vogeltjes die ons overal volgden en kwinkelierden in het bos
- de ietwat minder toffe muisjes die 's nachts letterlijk over ons heen kropen in een superschrale DOC-hut en die in mijn dromen werden uitvergroot tot 50-cm-grote-RATTEN (woehaa, krijg nog de kriebels als ik terugdenk aan die nacht!)

Te Anau en Milford Sound

De regen kon ons niet deren: we sliepen in ons tentje en kajakten de sound fjord af, op zoek naar zeehonden. En we voelden ons heeeeeel klein…

Rees Dart

We raakten…
- diep onder de indruk van de glooiende alpiene valleien met besneeuwde bergtoppen rondom
- niet uitgekeken en helemaal stillekes toen we bovenop de Cascade Saddle de diepte in zaten te turen
- lichtjes geintimideerd door die enorme levende gletsjer die langzaam maar zeker (met af en toe veel gedonder en gekraak) de berg af kwam schuiven
- even in paniek toen de wind zo hard begon te blazen dat we ons moesten vasthouden aan het struikgewas om niet weg te vliegen - na een uitglijpartij over een modderig rotspad, raakte ik even ‘m’n nerves’ kwijt en kwam er half snikkend het zinnetje uit: "Dees vin ik echt ni plezant!"… Gieren achteraf, maar toch wel een beetje vies op de moment zelf...

En vergaten ons fototoestel op deze trek, vandaar dus geen foto's...
Fox en Franz Joseph Glaciers en de Welcome Flat

We sloegen...
- een vers zalmke scheef op de zalmkwekerij (lekker!) en maakten dat klaar in de campingkeuken
- deze keer weinig acht op de possum die ons 's nachts weer uit onze slaap probeerden te halen: gewoon omdraaien en verder maffen
- verhit de sandflies van ons lijf toen we probeerden te genieten van de hotpools bovenop de berg, na de lange Welcome Flatwandeling
- ne kilo gehakt in om ne lekkere frikandon met kriekskes klaar te maken voor den Ian zijne verjaardag…

Punakaiki en Blenheim

Pancakes, vijgen en amandelen…

Terwijl we ze in Azie konden eten bij de vleet, konden we de banana pancakes als ontbijt hier wel op onzen buik schrijven (muesli met poedermelk kwamen in de plaats). We kregen er hier wel, op weg naar ons woof-adresje, een aantal versteende te zien: weer een van NZ’s natural wonders, de Pancake rocks - prachtige door de zee uitgehouwen rotsen en kliffen: een resultaat van het continue gevecht tussen bos en zee. En maar goed ook, want anders hadden ze ons na dat weekje bij Gil en Graham helemaal kunnen wegrollen: zeven dagen amandelen en vijgen plukken - en er af en toe een paar opsmikkelen natuurlijk - ontbijt van versgemaakte muesli en yoghurt en fruit uit den boomgaard, lunch van zelfgebakken brood met groentjes uit de moestuin, melk en kaas van de geiten en bovendien een doos vol chocola en ander lekkers vanuit Belgie (danku Monique en Marcel!) lieten wel hun sporen na! Vol en rond en helemaal ontspannen namen we afscheid van deze plek en bedankten Gil voor haar moederlijke zorgen en Graham voor zijn vaderlijke grapjes. We voelden ons net 2 iets te lang bij-mammie-en-pappie-gebleven-twintigers die week!

Nelson en Richmond

En allechance da we ons batterijkes goed hadden opgeladen, want er wachtte ons alweer een nieuw avontuur : Nigel, Rhonda … en hun kroost.
Gezocht en gevonden: het kiwikoppel dat mijn moeder 15 jaar geleden op het dak van een Guatemalteekse chickenbus leerde kennen. Ze hadden zich intussen flink vermenigvuldigd en 3 stevige zonen waren het resultaat… Of we een paar dagjes op ze wilden babysitten?
Het werd een hele belevenis waarbij
- Ian zich uit de voeten maakte naar de Marlborough Sound om de auto te gaan droppen (die we een weekje moesten afstaan)
- ik al wassend, plassend en tuinierend de boel probeerde draaiende te houden.
- de laatste dag het leukst werd toen ‘the boys’ ons allebei – met een stevige kater van het dinertje met de ouders de avond voordien – zo opgedraaid kregen als een Duracelkonijn (aiaiai, m’n kinderverlangens waren weer even helemaal bekoeld toen!). Dus toen we de volgende morgen weer in onze Toyota konden stappen, deed de geur van de vrijheid onze neusvleugels trillen: op naar de...
Abel Tasman

Where nature comforts the disturbed and disturbs the comfortable…

In slaap vallen in ons tentje op het geluid van de golven, zeehonden achtervolgen met de kajak, halfnaakt de zee in duiken, pudding met rozijntjes en reisverhalen bij het kampvuur: het zijn maar enkele van de ‘delights’ van de Abel Tasman.
Onder invloed van de zee werd ik er af en toe zo melancholisch als een Portugees, vandaar dit kleine gedichtje:

Zee
Van tijd
Van komen en gaan
Van afscheid en verlies
Van leven

Golven
Van geluk
Van rust en vrede
Van... deugnieterij

Stilte en turbulentie
Voor de ziel
Zo ver, zo ver weg
Onbereikbaar
Maar zo dichtbij
En vol…

Een van de mooiste ervaringen in Nieuw-Zeeland…
Nelson Lakes

Ne laatsten effort...

Naast prachtige vergezichten, ontdekten we op deze tocht dat sommige bossen toch ook saai kunnen zijn… Misschien hadden we een beetje genoeg gestapt...
Wellington (part 2 en 3), Taupo en Rotorua
Terug naar het Noordeiland: nog snel even...

- op een korte passage langs Wellington, waar het nog een pak warmer was dan in het koude zuiden, ons tentje voor een bijna laatste maal bovenhalen…
- een stevige adrenalinekick krijgen in Taupo met onze skydive (zo vlug voorbij maar oh zo pliezant!),
- zo wak als een weekdier worden in de natural hot swimming pools in Rotorua
- (terug in Wellington, op een van de leuke avondjes met Griet en haar flatmates) beseffen dat we ons het gevoel van ‘morgen moeten opstaan om te gaan werken’ en ‘ijk, daar geen goesting voor hebben’ nog maar heel moeilijk kunnen voorstellen…
Ach, Nieuw-Zeeland en zijn schatten, konden we er nog maar wat langer blijven!